Group Exhibition

WHAT WILL PEOPLE SAY

Galley MYRO, 30/06 – 04/07/2020

Η νέα σειρά έργων, διαφέρει πολύ, σε πρώτη επαφή κι ανάγνωση από την προηγούμενη δουλειά μου. Κατ’αρχήν, πρόκειται για έργα αφηρημένα, ενώ η πρότερη δουλειά μου ήταν-έστω κι εν μέρει- παραστατική. Ωστόσο, τα νέα έργα έχουν κοινά στοιχεία στη σύλληψή τους και με τις σειρές “Λαβυρίνθοι…” και “Pop Angst”.

Διότι κι εδώ υπάρχουν δομές, που προκύπτουν από την παράθεση, μικρών αλλά όχι πανομοιότυπων στοιχείων και μια αίσθηση οργανικής ύλης, ώστε το τελικό αποτέλεσμα να παραπέμπει σε φτερά ή φύλλα ή ένα κύμα που ετοιμάζεται να σκάσει.

Ο στόχος είναι και πάλι να εγκλωβιστεί το βλέμμα, ώστε να οδηγηθεί ν’ακολουθήσει /διερευνήσει, αυτή τη ρυθμική, κυματοειδή κίνηση, η οποία κρύβει -περισσότερο από οποιαδήποτε προηγούμενη δουλειά- μια υπνωτιστική διάθεση, για τον θεατή που θα σταθεί ανοιχτός και χωρίς προκατάληψη μπροστά στο έργο. Επίσης, για εμένα, η διαδικασία δημιουργίας αυτών των έργων, είναι μια διαδικασία διαλογισμού, ένα άδειασμα του εαυτού, που προκύπτει από μια εσωτερική ανάγκη υπέρβασης του τετριμμένου και καθημερινού, το οποίο σου ψαλιδίζει τα φτερά και σε κρατάει χαμηλά. Είναι φτερά ή φύλλα ή κύματα, που σε καλούν να κρυφτείς μέσα τους, να 
παρακολουθήσεις την κίνησή τους, αλλά που όμως κρύβουν και μια λανθάνουσα απειλή αγνώστου, εξαιτίας – αλλά όχι μόνο- της πυκνότητας της οργάνωσής τους. Είναι μια άσκηση διαλογισμού, παρόμοια, θα έλεγα, σε σύλληψη, με τις επαναλαμβανόμενες κηλίδες της Kusama, απλά σε μικρότερη, τουλάχιστον προς το παρόν, κλίμακα.

Έχουν επίσης, έναν, όχι ξεκάθαρα εκπεφρασμένο ερωτισμό, μια αίσθηση μυστικής ερωτικής φαντασίωσης, λόγω του υλικού κατασκευής τους, που παραπέμπει σε σατέν ύφασμα ή δέρμα και γυναικεία εσώρουχα.

This new series is, at first glance, quite different from my previous works. To start with, these are abstract works, whereas the former ones were, partially at least, figurative. These new works share, in their conception, common elements with the “Labyrinth…” and “Pop Angst” series.

The viewer encounters structures, which result from the repetition of small, similar but not identical elements and has a sense of organic material, so that the end result resembles feathers or leaves or a wave ready to burst on the shore.

The aim is to capture the eye, so that it will be led to follow this rhythmical wavy motion, meant to hypnotize the viewer, like a meditative process, an emptying of the self, caused by an internal need to overcome the boring and mundane, which clip our wings and keep us grounded.
It is a meditative exercise, similar in conception, though on a smaller scale, to the spots and forms repeatedly used by Kusama.

I would finally wish to add, that an erotic undertone exists in the works, due to the material used, which resembles satin cloth or leather and brings luxurious underwear to mind.